Ik kan nu wel hele verhalen gaan typen over de rit van vandaag, maar het profiel zegt genoeg. We hadden ons 6 keer de Coll de Rates als doel gesteld, maar achteraf hadden we hem vaker kunnen doen. Mensen die aan de voet van de berg aan het werk waren keken ons na vier keer verdwaasd aan. De laatste keer ging nog het hardst en het afdalen ging ook steeds sneller, omdat ik de afdaling na zeven keer deze week wel kon dromen. Volgend jaar doen we hem zeven keer en elk jaar een keer extra erbij.

Toen ik vanochtend op de weegschaal ging staan woog ik 83.8 kg

Na:

-         3 bidons met water (0.8 liter)

-         Een half schaaltje pindaxb4s

-         3 glazen cola

-         Bocadillo met lomo (oftewel een half stokbrood met vlees en kaas)

-         Een blikje energy drink

Woog ik opeens nog maar 83,1 kg.

Wil je dus afvallen en tegelijk alles kunnen eten? Rij dan gewoon 6x de Coll de Rates op en af. Maar een beetje trainen is wel handig, anders haal je de top de eerste keer niet eens……

Schijt aan Sonja en lang leve de Coll de Rates.

WAT EEN SUPER KLIM !

Klik hier voor het verhaal van Edwin van vandaag.

Ik had weer eens een geniaal plan. We zouden vandaag niet om 7 uur de wekker zetten. We konden uitslapen en zouden later deze dag een rustige rit maken. Een rustig ritje van niet eens twee uurtjes. Vandaag was dus onze rustdag en hierna zouden we wat eten bij restaurant Valbon. Ik werd wakker om 10 uur en alles wees er op dat het een chill dagje zou worden. Uitslapen, klein stukje fietsen en dan lekker wat eten. Dat uitslapen lukte wel, maar het fietsen verliep wat minder chill. De beruchte Bernia die Dick het liefst ontwijkt en die Rinus nooit meer wil beklimmen. Kicke, dacht ik. Echt een berg voor mij om eens lekker mezelf leeg te fietsen. Het begin van de klim was echt lekker simpel. Toen begon het mooiste stuk van de klim, het einde dus. Met een steigingspercentage waarvan ik het niet eens wil weten gingen we omhoog. Edwin zei:xb4xb4doe maar op je eigen tempoxb4xb4. Oke, dacht ik, dat doe ik dan maar. Mijn tempo lag iets hoger dan het tempo van Edwin, maar het afzien werd er niet minder van. Mijn hartslag haalde, ondanks de vele dagen fietsen, toch de 183. Ook mijn benen voelde ik wel toen ik omhoog reed. Flink zwaar, maar een prachtige klim die ik zeker vaker wil doen. Toch liever een rustig rondje genomen ?

Nee hoor, want het gevoel dat we daarna niet meer verder hoefde was heerlijk.

Morgen alleen nog …..

Onee dat blijft een verassing

Het mooie van een week lang trainen is dat je merkt dat je vooruit gaat. Vooral als je nog een beetje jong bent (20), merk je dat je elke dag beter gaat rijden. Je gaat bijna geloven dat we echt sterk aan het worden zijn. We hebben deze week al zeker 80 wielrenners ingehaald. We zijn nog 0 keer ingehaald. Ons goede gevoel bleef maar groeien totdat….

Vandaag kwamen wij bij onze favoriete bron (voor het vullen van de bidons) aan in Benimassot. Toevallig stond daar een wielrenner. Het was niet zomaar een wielerenner, hij was namelijk prof geweest. Weliswaar in de B ploeg van Motorola, maar dit was niet zomaar een ploeg. Een ploeg die in de jaren 90 renners zoals Lance Armstrong (7 maal Tour de France kampioen), Fabio Carsatelli (Olympisch kampioen en later verongelukt in de Tour) en nog een aantal goede renners kende. Hennie Kuiper was toendertijd ook zijn ploegleider. Na een aantal indrukwekkende verhalen over het aantal wattage bergop, gemiddeldes en ervaringen op de fiets sprong het verhaal over op een, voor profwielrenners, gevoelig onderwerp: doping !

Hij vertelde dat zelfs bij de amateurs niemand xb4schoonxb4 was. Iedereen gebruikt wel. Dus je gebruikte zelf ook wel eens, constateerde ik. Oei, dit ging iets te ver. Hij zei:xb4xb4ze hebben nooit wat gevondenxb4xb4. Hij sprak wel Engels, maarja ik zal het allemaal maar niet letterlijk citeren. Ik merkte gelijk wel dat ik beter niet kon vragen wat hij had gebruikt.

Toen we weg reden praatte we er nog even over na. Er was alleen een pijnlijke constatering: doe niet teveel je best, want zonder doping kom je er toch niet.

Daarom nemen wij toch morgen maar weer wijn, bier en mayonaise bij het eten. Fietsen is leuk, maar te serieus en ambitieus worden heeft geen zin.

Opscheppen kan je doen, maar dan moet je wel iets hebben om over op te scheppen. Over een aantal weken fietsen wij (Edwin, Dick, Hans en ik) in Frankrijk. Omdat Dick behoorlijk in vorm was moest ik toch flink gaan trainen. Hij had op zijn weblog al een week geen nieuwe wielerlogs. Te vroeg gepiekt misschien ? Was zijn motivatie weg en konden wij nu sterker worden ?

Ik stuurde daarom een mailtje dat hij waarschijnlijk te vroeg gepiekt had. Wij zouden hem er wel even uit fietsen, omdat het de afgelopen dagen wel heel erg goed gaat bergop. Wij hadden immers gisteren gemiddeld harder gereden dan zij een aantal weken terug. Oke, wij hadden 40 km minder gefietst dan zij elke dag, maar toch. Daar had hij een punt. Ook dat ik dit jaar nog niet met de Noordbikers had gereden was waar. Zij rijden gemiddeld 38 kilometer per uur over 100 kilometer. Op het vlakke was ik inderdaad nog niet goed genoeg.

Shit, dacht ik. Opscheppen heeft geen zin meer dus. Of we moeten iets beters bedenken. Iets waar hij niets op in te brengen heeft. Edwin kwam met een geniaal idee. Een idee wat eigenlijk alleen maar door mij bedacht kon worden. Wat het is ? Dat vertellen wij nog niet …. wacht maar af !

De buurvrouw was zo vriendelijk om ons in haar zwembad toe te laten. Ze was toch aan het werk overdag en ze gebruikte hem nooit. Dat was wel te merken. Ik dacht: hier n**ken kikkers in….slootwater dus. Toen Edwin en ik begonnen met het zwembad schoon te maken kwamen we tot de conclusie dat we dit samen niet schoon zouden krijgen. Eerst begonnen we met het vegen van de bodem. Het zwembad leek op het eind meer op erwtensoep dan op zwembadwater. Na het doorspoelen, leegpompen en stofzuigen (ja ik wist ook niet dat dit kon) zag het er al beter uit. We konden de bodem van het water weer zien en aan het oppervlakte zag het er al veel beter uit. Er was nog een ding wat gewoon niet lukte met de schoonmaak, en dat waren de voegen van de tegeltjes in het zwembad. Hoe zouden we dit schoon kunnen krijgen ? De hoge drukspuit misschien, dacht Edwin. Na een uurtje spuiten kwamen we tot de conclusie dat dit veel te veel werk was. Sommige stukken lukte niet eens meer. Wat hebben we dan nodig ? Wat hebben wij sowieso nodig bij een groot zwembad?

Edwin wist het:

Fatimaxb4s !

Edwin vroeg of ik niet voor Fatimaxb4s kon zorgen. Ja, ik ken wel genoeg meisjes in de leeftijd van 15 t-m 22 jaar. Wat voor types moeten het zijn? Hele knappe, dacht Edwin. We dachten onze plannen uit in het bubbelbadje. Hoe krijgen we zo gek om hier te komen? We maakten een lijstje:

Gezocht:

Knap meisje

1. Zit graag in de jacuzzi (dat klinkt beter)
2. Ligt graag te zonnen bij het zwembad.
3. Vind het lekker om in een zwembad te dobberen
4. Neemt hier maar al te graag een wijntje bij
5. Vindt het niet erg om onder de plamboom te chillen
6. Houdt van lekker weer en Spaans eten.
7. Gaat graag mee uit eten

Noem mij een Fatima die nee tegen dit lijstje kan zeggen.Wat ze er voor moeten doen ? Niet veel, alleen maar hun tandenborstel meenemen om vervolgens de voegen van het zwembad te schrobben. Maar hoe krijgen we ze zo gek? Heel simpel… dat noem je de oerdrang van een vrouw…schoonmaken. Daar horen ze mee bezig te zijn. Noem het zo als je het noemen wil:

• Back to basic
• Het oerinstinct
• Het primitieve denken van vrouwen
• De natuurlijke drang van vrouwen
• En niet te vergeten… het gehoorzame gedrag wat de vrouwen tot aan halverwege de twinstigste eeuw tenminste nog hadden. Totdat het woord emanicperen werd uitgevonden.

Gelukkig zijn Edwin en ik niet zo taalvaardig en kunnen wij het woord niet eens spellen. Komt helemaal goed dus!

We kijken al uit naar volgend jaar…..

Nu mijn versie:

Vall de Ebo ging inderdaad best heel soepel. Maar je moet sommige dingen gewoon niet te vaak doen, want dan gaat de lol er van af. De eerste keer is en blijft de mooiste keer:

De eerste keer naar de middelbare school.
Je eerste autorijles.
Eerste keer dat je je moet scheren.
De eerste keer stage lopen.

En ga zo maar nog een tijdje door.

De eerste keer is het leukst, maar daarna valt het vies tegen en ga je er zelfs tegenop zien. Dat is niet alleen met het wielrennen maar met alles wat je de tweede keer doet.

Na ongeveer 85 km kwamen we bij een een stuk met allemaal zijweggetjes. Edwin vertelde mij dat er nog een klein klimmetje zou komen. Ik vroeg of ik hier rechtsaf moest. Edwin zei:xb4xb4Ja, doe hier dan maar rechtsafxb4xb4. Wat is dit een stijle klim zeg, dacht ik. Dit loopt nog aardig omhoog ook. Had ik dit stukje niet al eens gezien ? Is dit ? Welnee dit kan niet ! Dit is toch niet ? Getver de getver …dit is Vall de Ebo.
Edwin begon te lachen en zei dat dit inderdaad Vall de Ebo weer was. Edwin vroeg of we door gingen.
Als ik nu zeg dat ik hier geen zin meer in heb kom ik wel zwak over natuurlijk. Ik heb vannochtend nog vertelt hoe geweldig ik Vall de Ebo wel niet vond. Toch maar zo slim geweest om nee te zeggen. Toen we weer afdaalden en richting huis fietste merkte ik op de volgende klim dat het wel een beetje op was. Ik was dit weer niet gewend en mijn rug en nek deden zeer. Ik miste ook gewoon de kilometers in de benen. Had ik maar meer moeten trainen, dacht ik. Toen we 10 kilometer voor terugkomst thuis weer richting het laatste klimmetje reden had ik het gehad. Ik kon niet meer. getver de getver dacht ik. Ik kan echt niet meer. maar ik troostte me met de gedachte dat ik zo slim was om bij Vall de Ebo terug te gaan. Dan maar wat minder stoer, wijsheid komt inderdaad met de jaren. Gelukkig was er nog een tankstation waar we wat dronken en een cakje aten. Getver de getver.. maar oooooh wat mooi dat ik zo wijs was om nu een keer nee te zeggen. Want de tweede keer is het altijd minder leuk.

Nog 2 nachtjes en ik ga naar Spanje. Maar wat een geregel zeg.

- had ik nog een zembroek?
- moest ik mijn pedalen meenemen?
- mijn zadel ook ?
- ohja.. niet mijn hartslagmeter vergeten
- ohja .. morgen nieuwe wielerschoenen kopen
- morgen niet vergeten om even te checken of ik mijn propedeuse heb gehaald
- ik had nog een nieuw scheermesje nodig
- hoe ging dat inchecken ook alweer?
- waar moet ik heen lopen op het vliegveld?
- ik had nog 2 paar wielersokken nodig

… en ga zo nog maar een half uurtje door.

Ik kwam er vandaag weer voor de tiende keer achter dat ik nieuwe schoenen nodig had om te wielrennen. Op de een of andere manier zijn mijn voeten het afgelopen half jaar flink gegroeid. Ik ben inmiddels 20 en je zou toch zeggen dat je voeten dan wel stoppen met groeien. Twee en half jaar had ik mijn mooie Nike wielerschoenen (nike omdat Lance Armstrong ook nike had). Pas de afgelope weken heb ik het gevoel dat mijn kleine teen er af wordt gekneld. Ik had twee jaar lang gewoon maat 48, maar nu opeens 49. Maar helaas ben ik een arme student en na het kopen van mijn Gibson les Paul (x801500) ben ik weer flink blut. Gelukkig wilden mijn ouders de schoenen wel betalen. Misschien ook wel handig als ik niet vergeet morgen een lot te kopen voor de loterij van 25 miljoen…dan kan ik ze zelf betalen

Ruben:”De kans dat je de 25 miljoen wint is even groot als dat je naar een willekeurige chinees gaat in China en raadt wel getal hij in zijn hoofd heeft (onder de 20)”.

Dikke kans dan om te winnen .. of is het gewoon een typische domme Ruben uitspraak?

Vorig jaar was ik fan van Rasmussen. Ik had in 2006 in Spanje voorspeld dat hij nog eens de tour ging winnen. Vorig jaar kreeg ik bijna gelijk. Vandaag heb ik mijn tweede tourpoule ingevuld. Ik had er al een op hyves.nl en nu ook met het Leidsch dagblad. Maar ik keek niet echt uit naar deze Tour, want ik had geen held zoals Rasmussen. Evans valt nooit aan, Menchov is ook saai om naar te kijken en Valverde heeft tot nu toe nog nooit wat moois in de tour laten zien. Ja oke, hij won voor Armstrong in 2005. Na de sprint van vandaag heb ik een nieuwe held VALVERDE !
Heuvel op als een idioot sprinten en winnen vind ik het mooiste wat er is …vooral als die renner toevalllig ook in je poultje zit. Anders is het natuurlijk een stuk minder mooi…

Niet dat ik van mijn weblog de meest vrouwonvriendelijk weblog wil maken die er is maar…… als een Fatima haar propedeuse haalt moet ik het toch helemaal kunnen???

Dit jaar was het net als op het mbo: lang leve de herkansingen !

Eerst de toets gewoon maken, om vervolgens te zien wat ze vragen. Dat scheelt een hele hoop stof die je dan niet hoeft te leren. Wat je ook weer tijdwinst oplevert, waardoor je de werkstukken makkelijk op tijd af krijgt en je ook nog tijd hebt om andere dingen te doen. En als je hem in een keer haalt is het alleen maar mooi meegenomen.

Ik had vandaag voor mijn herkansing van taalverwerving een voldoende. Voor degene die het nog niet wisten (hoewel niemand dit leest) .. ik doe de pabo. Genoeg Fatima’s (14 meiden) in mijn klas dus. Alleen mijn herkansing van dinsdag wacht nog op een beoordeling. Aankomende maandag krijg ik hem te horen.

Genoeg redenen om mijn propedeuse te willen halen:

- Ik krijg dan een Ipod van mijn ouders
- Mijn ego loopt geen deuk op
- Ik hou dan een barbecue/bierbeque voor vrienden …wat altijd wel gezellig is

Wie zal ik nou eens uitnodigen voor die barbecue?

Ik maakte vanmiddag snel een lijstje met namen. Ik ga bijna elke zaterdagavond stappen met 10 ‘vrienden’. Vier daarvan zijn echte vrienden en de rest is er gewoon altijd. Ik vind het lullig voor de rest om er maar vier uit te nodigen. Dus moet ik maar andere vrienden uitnodigen. Van school, judo en het gitaren bijvoorbeeld. Dit zijn misschien eigenljk nog wel mijn beste vrienden…

- Nelie
- Maike
- Patricia
- Linda
- Marjolein
- Nikki

Misschien moet ik ze dan toch wat minder vrouwonvriendelijk worden als ik wil dat ze komen.

Ohja.. scheerschuim had ik ook nog nodig, bedacht ik me zondag opeens. En ‘s avonds kwam ik er achter dat aftershave ook wel handig zou zijn. Ohja… misschien is het wel handig als ik eindelijk nieuwe batterijen laat zetten in mijn hartslagmeter, bedacht ik me maandag. Ohja, nieuwe schoenplaatjes zijn wel handig, want deze zijn echt al zo goed als vergaan. Het zou toch jammer zijn als ze niet meer in mijn pedalen klikken volgende week.

Ohja… 2 paar wielersokjes zouden nog wel handig zijn. (op de een of andere manier verdwijnt de helft altijd)
Ohja… moest ik niet mijn pedalen meenemen volgende week ? en mijn zadel ook ???
Ohja … ik zou nog even gaan vragen hoe dat precies werkt met mijn ticket en waar ik heen moet op het vliegveld.

De dagen voordat ik op vakantie ga schieten er elke dag dingen door mijn hoofd die ik toch even nog moet regelen regelen. Mijn moeder stelde al voor om een lijstje te maken met spullen die ik nodig had. Wat een vrouwen opmerking zeg…alsof ik dat zelf niet kan onthouden. Ik ben toch geen Fatima ?

En wedden dat ik volgende week in het vliegtuig zit en dan tegen mezelf zeg: ohja fuck.. ik had toch maar beter een lijstje kunnen maken.

Was het dan misschien geen vrouwen opmerking, maar toch handig om gewoon te doen ?
Nee, ik ben geef Fatima….. ik ben gewoon chaotisch